دكتر سروش در يك سخنراني در سال 98 به تفضيل ايت الله خميني را توصيف نموده است. به گمان من اين داوري و حلاجي بسيار منصفانه بود.اما از آن مهم تر بازتاب نظرات مردم درخصوص اين داروي بود. اين داوري هاي مردمي عموما در اپوزوسيون خارج از كشور بود شايد بهتر باشد بگوييم همه داوري ها از طرف اپوزوسيون بود. در اين داوري ها بسياري از سخنان پر رنگ و درشت او نقد شده بود مثلا اين كه سروش گفته بود خميني عالم ترين زمامدار تاريخ ايران بود. يا مثلا اينكه خميني مردمي ترين زمامدار تاريخ ايران بود. من با بيشتر بخش هاي داوري سروش موافقم اما مهم ترين و بهترين و پرمغز ترين بخش اين داستان پاسخ هاي مفصل سروش به نقدهاي مردمان بود. در جايي خيل طرفداران خميني با طرفدارن هيتلر و موسيليني سنجيده شده بود. درجايي علم فقاهت و عرفان خميني با علامه طباطبايي و ملا هادي سبزواري قياس شده بود. .... گفتگوي مفصل و دامنه داري است. حيفم آمد كه نقد و شرحي بر آن نباشد...در ادامه بر آن مي نويسم.به گمان من خصوصيات مهمي از خميني مانند مردمي بودن؛ عالم بودن؛ دوست داشتني بودن و مهيج بودن در اين سخنراني آمده است كه يك به يك بدان مي پردازيم
برچسب:
نویسنده: هستی شریفی
تاريخ: پنجشنبه
16 آذر
1402 ساعت: 4:27